18 lat, zbyt wiele marzeń, planów, wspomnień. próba uporządkowania życia po tym jak wszystko się w nim zawaliło. pamiętnik licealistki, która nie wie czego chce, ale wciąż tego szuka.
W dalszej części zapis fragmentu mojej rozmowy/kłótni z pewną osobą (przez gg). Wkurzy się, że to tu wrzuciłam. No trudno. Potraktujcie to jako moją małą spowiedź. Zanim zaczniecie czytać, włączcie piosnkę. Jest chyba idealnym tłem...
PS. usunęłam wpis, bo to co tu napisałam z perspektywy czasu okazało się totalną bzdurą więc... nie ma sensu... jeśli ktoś z Was to wcześniej przeczytał... niech to pozostanie naszą małą Mroczną Tajemnicą, ok?
