estudiante

Autobus. Powrót ze szkoły. Jakaś parka przytula się przy drzwiach. "O, ja skądś kojarzę tego chłopaka..." - myślę. Po paru sekundach już wiem: Comenius Regio w zeszłym roku, reprezentant Chile. Ten co tak mnie strasznie onieśmielał swoją osobą, bo taki wygadany, pewny siebie i niemal od razu przejął dowodzenie nad obradami. Stąd też nie mam pojęcia jak się nazywa - no przecież nie zagadałam wtedy do niego. Ale z wyglądu kojarzę, bo się może troszkę gapiłam. Troszeczkę. _{(Władczość i Inteligencja są prawie tak samo pociągające jak Matematyka)}

Łapię z nim raz kontakt wzrokowy. "Nie poznaje mnie" - myślę - "Nic nowego, w sumie...". Przyglądam się dziewczynie. Ładna, typ urody jakiś taki orientalny. Tylko jakby troszkę się kłócą, ale są zbyt daleko żebym mogła 'przypadkiem' podchwycić choć słowo. Wysiadają, a mnie po głowie się kołata, że mogłabym w końcu zacząć zajmować się czymś pożytecznym podczas jazdy autobusem. Tzn. bardziej pożytecznym niż obczajanie ludzi (głównie rodzaj męski, chociaż urodziwym żeńskim nie pogardzę).

Trochę później, przychodzę z Siostrą do biblioteki.

- Cześć - mówi chłopak z autobusu, obok zauważam tamtą dziewczynę.

- Cześć - odpowiadam zaskoczona.

- Po książki? - pyta.

"No nie, po ziemniaki, w bibliotece zawsze mają najsmaczniejsze" - myślę.

- Tak - rzucam niebywale inteligentnie.

- Prawie żadnych nie ma - zauważa on, a ja się zastanawiam czy przypadkiem mnie z kimś nie pomylił (chyba właśnie zaczął studia, pewnie poznaje multum nowych ludzi i ciężko spamiętać; no dobra, nie wszyscy muszą mieć takie problemy z pamięcią jak ja).

- A czego szukałeś? - zerkam na książki, które ma w ręce.

- XXXXXXXXXXX - coś odpowiada, nie mam pojęcia co.

Powiedziałam jeszcze coś i poszłam do siostry. Kusiło mnie żeby wrócić i zapytać go: "Za cholerę nie możesz sobie przypomnieć kim jestem, prawda?" Ale się powstrzymałam i oddałam się poszukiwaniom Tatarkiewicza, lub jakiegoś pana na 'R' albo na 'A' (Siostra zapomniała swojej listy z teoretycznie niezbędnymi książkami; geniusz).

tak tylko przypominam, że istnieję

Julia