estudiante

Rozrywki dnia wczorajszego trzeba odpokutować dzisiaj. No bywa. Ferdydurke już dokończyłam czytać, machnęłam sobie wypracowanie na polski i notatki na sprawdzian z angielskiego (że się ich nauczyć jeszcze powinnam to lepiej nie mówić), teraz czas ogarniać wstępną wersję prezentacji maturalnej tzn. wytwór z polskiego.

Miałabym to wszystko za sobą wcześniej gdybym nie spędziła stanowczo zbyt dużo czasu na przeglądaniu sklepów internetowych w poszukiwaniu potencjalnej sukienki na studniówkę - znalazłam jedną, która zdaniem Bee i A. zwanej D. nie wpisuje się w klimat imprezy i powinnam dać sobie z nią spokój, ale... Ale nie umiem. Jest stanowczo za ładna, zbyt oryginalna i o dziwo D. zgodził się ze mną co do przypuszczenia, że to może być TA kiecka. Wyróżniałaby się i nie wyglądałabym w niej jak mała dziewczynka, która włamała się mamie do szafy (jest taka tendencja, że dziewczyny na studniówkach strasznie się postarzają ciuchami i tapetą, a jeśli mają typ urody, który im na to nie pozwala, kończą wyglądając jak tzw. stare malutkie). Co więcej, są szanse, że może wykrzesałaby nawet troszkę kobiecości z mojej dość kłopotliwej figury (nie, nie przestanę narzekać, naoglądałam się dziś zbyt dużo pięknych sukienek z bardzo niedobrymi dla mnie dekoltami).

Eh, Makbet wg. Kurosawy mnie wzywa, więc znikam.

dostałam czekoladki. kończą się. oj niedobrze...

Julia

Dzień dzisiejszy kręcił się niemal całkowicie wokół prezentacji wytworów z hiszpańskiego. Nasz Día Hispano nie wyszedł chyba do końca tak jak miał wyjść.

Według planu na pierwszej godzinie mieliśmy z równoległą, również lingwistyczną, klasą krążyć między przygotowanymi przez nas stoiskami reprezentującymi różne kraje hiszpańskojęzyczne i wypytywać autorów stoisk (po hiszpańsku oczywiście) o różne ciekawostki dotyczące przydzielonego im państwa. Zwykle kończyło się jednak na: "¡Hola! Co macie dobrego? A z czym to jest? Odpytywała was już? O co pytała?", gdyż byliśmy bardziej zaaferowani tym, że z każdego stoiska można było zgarnąć coś dobrego do jedzenia i faktem, że p. prof. przechadzała się i sprawdzała czy jesteśmy przygotowani do pięknego opisywania naszego kraju po hiszpańsku.

Dla późniejszych 'zwiedzających' z innych klas, wyżej wspomnianego jedzenia zbyt wiele nie zostało, bo pustoszyliśmy nasze zasoby równo (i nie tylko my - z radością odnotowałyśmy chyba pięciokrotną wizytę p. prof. od biologii składaną nam w celu spróbowania boskich empanadas przygotowanych przez A. zwaną D.). Poza naszymi chilijskimi pierogami zapadła mi w pamięć jeszcze ekwadorska, jeśli dobrze pamiętam, zupa (w ekwadorze jedzą świnki morskie ale p. prof. zabroniła dziewczynom ich przyrządzania), dwie różne tortille (jakie to kraje były???) i babeczki, które z Kubą pewnie niewiele miały wspólnego poza wciśniętymi w nie flagami. Najdziwniejszą potrawą było yyy coś z Peru co odrzuciło mnie po informacji, że w sosie są zmiksowane krakersy z fetą i czymś tam jeszcze.

Teraz pewnie będzie niezły cyrk z ocenianiem tego wszystkiego. Oby subtelna prostota mojego plakatu została doceniona a nie uznana za mieszankę niedbalstwa z lenistwem... A z resztą, hiszpański to pół biedy, będzie jeszcze w przyszłym roku. A taka na przykład biologia już się kończy, więc fajnie by było na 4 z niej wyciągnąć. Mój wewnętrzny kujon (którego za nic w świecie nie umiem z siebie wyplenić; to wszystko przez podstawówkę) mówi mi, że 3 na świadectwie po klasie maturalnej nie będzie wyglądać ładnie - a to świadectwo to właściwie żadnej funkcji poza wizualną pełnić nie będzie (dobra, dobra, chcę mieć lepszą średnią niż siostra, jakkolwiek frajersko by to nie brzmiało).

wyruszam na spotkanie z bezdomnymi

Julia